Je bent hier: off topic blog | Er is ook nog: » blog & blogarchief & politieke blog
21 mei 2008 : jazz(ok, ik geef het toe, ik ben hier met terugwerkende aan 't spelen met de dagen)
Dinsdagnacht (eigenlijk woensdag 21 mei dus) is het dan zover, om 3u15 komt ons vervoer ons oppikken om naar de luchthaven van Zaventem te bollen zodat we naar onze vakantiebestemming konden vertrekken. Echter, de klok van de chauffeur stond precies een beetje voor en 3u15 werd 3u zodat mijn nachtplasje van dat ogenblik pas kon plaatsvinden in de toiletten van het luchthavengebouw. En het zou niet de laatste keer zijn dat deze chauffeur ons versteld zou doen staan.
Dus, de bel (toch nog altijd luid hoor, het wil maar niet wennen na al die jaren), de chauffeur, de koffers. Ik sta beneden (met de trap, want nu vast komen te zitten in de piepende en krakende lift, dat hoort niet bij de planning), wil de overzised reiskoffer inladen in de auto en wat blijkt: het vehikel is een Honda Jazz, zelf amper de naam koffer waardig maar dan wel met wielen. Perfect voor kleine boodschappen, de occasionele rit in de stads- of dorpskern, maar naar mijn bescheiden mening zeker niet geschikt als luchthaventransportvoertuig. Ook de stickers "VAB vervangwagen" deden vooralsnog geen belletje rinkelen, de vraag van de chauffeur daarentegen wel: "Is er nog iemand?".
5 jaar terug en in andere omstandigheden, zonder zwaar belookte pita op de maag en kakelvers plasje in de blaas had ik het misschien aangedurfd: "Nee nee, kom, laten we vertrekken". Op die manier Kathy, met de voor haar eveneens oversized koffer, achterlatend op de stoep terwijl ik "Raceke naar Zaventem?!" door het open raampje roep. Maar helaas, niks van dat alles, slechts een gestamel à la "Ja, er komt nog iemand". Waarop de chauffeur (Rene blijkt achteraf) zegt: "Ah, dat staat niet op mijn papier.". Wel, volgens mij, was dat niet 't enige dat niet op zijn papier stond.
Dus, 2de koffer in de auto waarmee de Jazz meteen verdubbelde in gewicht, de passagiers erin (4 keer het gewicht van de Jazz) en dan de administratieve rommel opklaren: hij: "Chance dat ik niemand nimmer moet ophalen". Ik: "Bij de reservatie is er niet gevraagd over hoeveel personen het ging." En dan hij weer: "Tss, ch, tsj, ..." en nog iets, maar dat verstond ik niet meer.
Op naar Brussels Airport!
Onze woorden ("Toch veel gemakkelijker hé, zo'n transport, dan moeten we auto niet parkeren of zelf rijden") waren nog niet goed en wel koud, of de op de ring van Antwerpen besloot Rene plots dat de luchthaven ergens anders lag dan via de eerste afrit na de oprit komende van de vroegere Amam tunnel. Ver na het bord [Brussel E19, 400m] besefte hij dan plots toch dat het die kant uit was, jippie! we hebben een luchthaventransport gevonden met een chauffeur die de weg weet.
Het laatste dat ik mij herinner van de E19 is dat die begint met 4 baanvakken en het dan moet stellen met 3. Wat ik me nog voor de geest kan halen van de rijschool is dat rechtsrijden altijd verplicht is, behalve in de bebouwde kom. Wel, sinds Rene is de E19 van Antwerpen tot Zaventem bebouwde kom. En zeer slecht verlicht op de koop toe. Zo erg zelfs, dat noch de snelheid nog de lichtinstellingen van de auto ook maar een beetje consequent en in rechte lijn waren. Laat me dat even toelichten: "Ik ben Rene, ik rijd hier alleen, in 't midden, dan weer met en dan weer zonder 'faren' (grootlichten) en als ge mij voorbijsteekt, dan haal ik u terug in, nah". Natuurlijk heeft Rene dat niet echt gezegd, die was veel te druk bezig om ook deze VAB vervangwagen naar de schroothoop te verwijzen.
Ik moet wel zeggen, we waren snel en vlot op de luchthaven en het inchecken ging al even vlot ook al hadden we meer dan 35kg bagage bij.
De zon lonkt.
Nog geen reacties op dit bericht, wees de eerste: klik hier.
