Je bent hier: politieke blog | Er is ook nog: » blog & blogarchief & off topic blog
Stem verkochtEen tijdje terug heb ik mijn stem verkocht. Mijn politieke stem wel te verstaan. In ruil voor een goeie slogan om op toekomstige gadgets/relatiegeschenken te drukken ga ik stemmen op Yamila Idrissi (sp.a). Uiteraard moest het dan wel een heel erg goeie slogan zijn (vooralsnog niet het geval, maar we komen er).
Nu stelt zich uiteraard de vraag, ben ik wel goed bezig? Is het wel normaal dat ik mijn besluiteloosheid betreffende mijn stemgedrag op deze manier probeer op te lossen?
Eerst en vooral: mocht het aan mij zijn, de stemming zou verdorie van thuis uit gebeuren met die belachelijk dure elektronische identiteitskaart in de aanslag. Waarom een overbodige volksverhuizing organiseren terwijl de politiek dichter bij mensen brengen op deze manier in de praktijk omgezet wordt?
In de rand heb ik hierover trouwens een opmerking: naast de stemtest (waarover later meer), zou het ook mogelijk moeten zijn om doorheen de legislatuur een politiek profiel aan te leggen. Door aan te geven of je het al dan niet eens bent met artikels op websites (van kranten, redacties, magazines, blogs, etc) kan statisch bepaald worden welke partij of individuele politieker je het best ligt. Iemand?
Mijn stemtest toonde overigens aan dat ik zou moeten stemmen op de sp.a, wat ik totaal niet verwacht had, mijn omgeving overigens ook niet. Blijkbaar vertoon ik meer kenmerken van een LDD-er, PVV-er of zelfs een Blokker, terwijl mijn stemgedrag (deze keer niet meegerekend) nogal aan de linkse kant van de curve zit. De laatste keer heb ik er werk van gemaakt en mij in het stemhokje van mijn taak gekwijt door op de CAP te stemmen en niet zomaar, nee nee, elke vrouw van allochtone afkomst (voor zover de naam dit kon weergeven) heeft van mijn voorkeur genoten. Was ik wel even mee bezig, maar ik voelde me er wel meteen toe doen!
Spijtig genoeg kan ik deze keer, als ik links zou willen stemmen, alleen nog gaan voor de PVDA+ (CAP komt niet op in Brussel-Halle-Vilvoorde). Enige linkse alternatief, want ik reken de sp.a al lang niet meer tot de linksen. Wil dat dan zeggen dat ik het helemaal eens ben met de communisten? Begot nee! Maar ook niet met de andere partijen die proberen in mijn gunst te komen; al doen ze steeds minder hun best heb ik de indruk, die partijen. Dus blijf ik op mijn honger zitten, wat uiteraard, laat ons fair zijn, gewoonweg mijn eigen fout is, want ik zou immers ook alle partijprogramma's kunnen lezen en op basis van een prioriteitenmatrix kunnen bepalen waar mijn kiezersprofiel het meest bij aansluit.
Een eigen partij is overigens geen oplossing, heb ik gemerkt. De thema's waar ik mee naar de kiezer zou trekken, hebben blijkbaar weinig draagvlak, zoals dat heet. Want wees eerlijk, behalve een grimas van verontwaardiging of een grijns omwille van zoveel naïveteit zullen mijn overige politiek getinte blogentries op deze site niet op je gezicht toveren. Of wel?
Om een lang verhaal korter te maken nog het volgende: neen, ik denk niet dat het "verkopen" van een stem (meer bepaald de mijne) een manier is om actief aan politiek te doen. Maar deze keer weet ik het echt niet. Integenstelling tot die keer dat ik op de CAP heb gestemd.
Nog geen reacties op dit bericht, wees de eerste: klik hier.
